خانه ¦ رزومه ¦ مقالات و کتب ¦ فایل های آموزشی ¦ وبلاگ ریاضی ¦ وبلاگ معلمی ¦ وبلاگ ادبی

۱۸ بهمن ۱۳۸٢ --  

بالاخره سمينار هم تموم شد و خيال ما هم راحت

***

رجوعی مجدد بر سر اثبات زيبايی رياضی:

يکی از روشهای مرسوم در رياضی برای حل مسائل؛ تغيير دستگاه است. (کسانی که با منطق رياضی آشنا هستند؛ تغيير دستگاه را می‌شناسند) در اين روش به جای آنکه مسئله‌ای را در يک دستگاه خاص حل کنيد؛ آنرا به دستگاه ديگری در رياضی تحويل می‌دهيد و پس از حل؛ آنرا به دستگاه اوليه بازمی‌گردانيد.

مثلا فرض کنيد در هندسه به شما گفته‌اند ثابت کنيد که يک خط و يک دايره؛ حداکثر در دو نقطه تقاطع دارند. اگر هندسه شما ضعيف باشد و يا با روشهای هندسی آشنا نباشيد؛ اما در عوض تسلط خوبی بر روی عمليات جبری داشته باشيد؛ مسئله را به دستگاه جبر تحويل می‌دهيد و در آنجا صورت معادله کلی خط و صورت معادله کلی دايره را می‌نويسيد و نشان می‌دهيد که دستگاه حاصل از تقاطع اين دو معادله؛ حداکثر دارای دو جواب است. (جالبست؛ نه؟ )

در اين روش؛ يک رياضيدان؛ بجای آنکه از يک راه و يک ديد؛ سعی در حل مسئله داشته باشد؛ راههای ديگر را امتحان می‌کند.

(آيا به نظر شما؛ يک رياضيدان (يا رياضی‌خوان ) در مواجهه با مسائل زندگی‌اش نيز؛ از چنين راههايی استفاده نمی‌کند؟ آيا يک رياضيدان در زندگی شخصی‌اش و در برخورد با مشکلات؛ پشت يک در بسته می‌ماند يا درهای ديگر را هم امتحان می‌کند؟... آيا اين دليلی بر جذابيت رياضيات برای آنهايی که بواقع؛ غرق در آن شده‌اند؛ نيست؟      قطعاً همينطور است...)

پيام هاي ديگران ()                                                  نوشته میلاد افشین منش | Milad Afshin Manesh



کلیه حقوق این وبلاگ محفوظ و متعلق به میلاد افشین منش است