خانه ¦ رزومه ¦ مقالات و کتب ¦ فایل های آموزشی ¦ وبلاگ ریاضی ¦ وبلاگ معلمی ¦ وبلاگ ادبی

٦ امرداد ۱۳۸۳ -- شهود

يادم می‌آيد وقتی دبيرستان بودم، هديه مادرم برای روز تولد من، کتابِ «فيزيکِ PSSC» بود. کسانی که اين کتاب را ديده باشند، می‌دانند که اساس اين کتاب بر کار آزمايشگاهی بنيان گذاشته شده و مفاهيم فيزيک را با نگاه آزمايشگاهی می‌آموزاند.

يادم نمی‌رود لذتی را که از نگاه شهودی اين کتاب به فيزيک، در خودم احساس کردم و همين کتاب باعث افتادن من در خط فيزيک و المپياد فيزيک در دوره دبيرستان شد. (البته عامل ثانوی ديگری هم بود و آن اينکه اين کتاب هديه مادرم نيز بود)

اينها باقی بود تا اينکه ديروز پدرم کتابی را از انتشارات اميرکبير برايم هديه آورد به نام «رياضيدانان نامی» که به سرگذشت و زندگينامه رياضيدانان اختصاص دارد. در زيبايی اين کتاب همين‌قدر بس که وقتی زندگی «هانری پوانکاره» را خواندم، علاقه‌ام به آناليز، معنايی ديگر پيدا کرد و (با اجازه خانم رابعه کعب - قرن چهارم)

عشق آناليز باز اندر آوردم به بند .....  کوشش بسيار نامد سودمند

به هر حال مطالعه زندگی پوانکاره به من عملا نشان داد که با داشتن ديد شهودی نسبت به مسائل است که قادر خواهيم بود، از قضايا و تئوری‌های اثبات شده، نظريه‌های جديدی استخراج کنيم و آن جرقه و الهام لازم جهت اکتشافات رياضی را شاهد باشيم...

به قول کانت: تمام شناختِ انسان، با شهود آغاز می‌شود، سپس به فهم و درک منجر شده و بالاخره به ايده‌ها ختم می‌شود.

به نظرم بهترين زمان برای تفکر (جهت يافتن ديد شهودی نسبت به قضايا)، هنگام کوهنوردی در سحرگاهی آرام و دلپذير است. آن زمان که جز صدای مبهم آبشاری از دور، صدای ديگری، سکوت کوهستان را نمی‌شکند و فضای صبح سرشار از تقدسی مشرقی است.

تا نظر دوستان چه باشد...؟

پيام هاي ديگران ()                                                  نوشته میلاد افشین منش | Milad Afshin Manesh



کلیه حقوق این وبلاگ محفوظ و متعلق به میلاد افشین منش است