خانه ¦ رزومه ¦ مقالات و کتب ¦ فایل های آموزشی ¦ وبلاگ ریاضی ¦ وبلاگ معلمی ¦ وبلاگ ادبی

۱٧ اردیبهشت ۱۳۸٤ -- نخستين جشنواره دانشجويان ویبلاگ نويس!

به عقیده من در هر سفر، رمز و رازها و نکته ها و خاطراتی است که فقط برای آنان که همسفر بودند آشکار و هویداست و البته به یاد ماندنی!

(رازهايی از قبيل:  نت- وند! ویبلاگ! کان لم یکن! از حیز انتفاع ساقط! بلاگر! گوریل! خسرو! آسانسور!! نیم‌چاشت دوشنبه + نهار سه‌شنبه + نوش جان!!)

 

جشنواره همدان هم تمام شد. جشنواره ای که در نهایت نظم و انضباط و هماهنگی برگزار شد – از لحاظ محل اقامت و غذا و حمل و نقل و بازدید در شهر و برنامه های جشنواره و امکانات نمایشگاه وبلاگها و هرچیزی که فکر کنید- و صد البته شگفتی من از اینکه یک کار دانشجویی هم می‌تواند با کمترین ناهماهنگی‌ها برگزار شود.

 

دبیران جشنواره آقایان یحیی صفی آریان و نوید لطیفی، برخوردی در نهایت متانت و لطف با مهمانان داشتند و این خود بر گرم‌تر شدن محفل جشنواره افزود.

 

اما از کلیپ های بسیار زیبایی که در طی جشنواره توسط گروه مربوطه تهیه شده بود نمی توان گذشت. واقعاً دستشان درد نکند. بچه های زیادی دربدر دنبال تهیه کلیپ ها بودند! بخصوص اون کلیپ آخری!!!! و فيلم زيبايی که از کنسرت شجريان در بم نمايش دادند.

 

هم اتاقی ها و دوستان بسیار با محبتی یافتم که باعث کسب تجربیات جدید و اطلاعات فراوان شد و همچنین زمینه ساز برگزاری شب شعرهای به یاد ماندنی‌ای که در ساعات پایانی شب با دوستان اهل دل برقرار بود.

 

محمد عزیز (از بچه های بسیار خون گرم و با محبت دزفول که بعید است مهربانی ها و روحیه لطیفش را فراموش کنم) و امید (یا محمود یا خسرو!!!  شایدم پروین اعتصامی!) (از بلاگر های پر شر و شور!!!) و حسین جان (با قلم زیبایش در داستان نویسی که مدتی هم ریاضی کرمان می خوانده – بابا ریاضیدان اهل دل!) و آقا مجید (صاحب وبلاگ آقای خامنه ای سلام) و حاج حمید (که دوستی بی ریا و صادقانه ای داشت - اون عکسی که آیدین ازش هنگام بحث با عیسی سحرخیز انداخت رو هیچ وقت فراموش نمی کنم :))) و محمد صالح (از بچه های حقوق دانشگاه امام صادق(ع) که ارتباط با او جزو اولین آشنایی های من در سفر بود) و سعید (روانشناسی تربیت معلم - که حال عجیبی به ما تو این سفر با اون اشعار ناب و زیبایش داد و یکی از پایه های اصلی شب شعر بود) و ایمان عزیز (از بچه های مکانیک و با محبت این سفر... خیلی پسر گلی بود) و مصطفی (که دلگرمی من برای حضور بلاگرهای علمی تو جشنواره بود!) و مجید غلامی (که از صحبت هایش تو زمینه های مختلف خیلی استفاده کردم – از متون قدیمی گرفته تا ازدواج و ...!!!) و محمد مهدی عزیز (از بچه های اهل دل تهرانسر که خیلی محبت ازش دیدم و ازش مطلب آموختم و عجیب، پایه ادامه ارتباطات باهاش هستم – محمد جان خیلی مخلصیم!) و حسین منصور (تو بحثهای مفید کم نمی آورد و یکی از دوستانی بود که آشنایی با او را غنیمت می‌شمرم و برایش آرزوی خوشبختی در زندگی مشترکش دارم) و آقا مهدی گل (از بچه‌های باصفای اين جشنواره )

 

ریاضیات زیباست موفق به کسب رتبه ای نشد. اما دبیران جشنواره چنان برنامه ای را برگزار کردند که کسب رتبه ها و جوایز توسط تعداد معدودی بلاگر، باعث از دست رفتن اتحاد و صمیمیت میان بچه ها نشد و جدا جای يک خسته نباشيد جانانه اين ميان خالی‌ست...
جداً خسته نباشيد...

 

 

پيام هاي ديگران ()                                                  نوشته میلاد افشین منش | Milad Afshin Manesh



کلیه حقوق این وبلاگ محفوظ و متعلق به میلاد افشین منش است