خانه ¦ رزومه ¦ مقالات و کتب ¦ فایل های آموزشی ¦ وبلاگ ریاضی ¦ وبلاگ معلمی ¦ وبلاگ ادبی

٦ آذر ۱۳۸٤ -- درد دل رياضيات... + آموزش رياضی + کنفرانس آموزش رياضی

ممکنست با ديدن عنوان اين يادداشت، ياد سلسله سمينارهای «سر نخ» در دانشکده رياضی دانشگاه صنعتی شريف افتاده باشيد و آن سمينار معروف «درددل رياضيات» که توسط «آقای دکتر سياوش شهشهانی» و با بهانه‌ی بزرگداشت «۶۰ سالگی سياوش شهشهاني» برگزار شد.
(من CDاش را ديدم و فکر می‌کنم هنوز هم آن را داشته باشم! سخنرانی دوستانه و گفتگوی صميمانه يک پيشکسوت رياضيات با دانشجويان نوپا در رياضی... و در نهايت برسم تقدير و يادبود اهدای تابلوی يادگاری توسط آقای اميد نقشينه و ... )
(البته شايدم اصلاً به ياد چنين چيزی نيفتيد و شايد آقای دکتر شهشهانی را هم نشناسيد - کسی که بقول اساتيد دانشکده برق دانشگاه تهران، جزو کسانی است که اگر او را از رياضيات ايران بگيرند، ديگر تقريباً رياضيات ما چيزی برای گفتن نخواهد داشت! و شايد بدانيد که ايشان بودند که پسوند ir را برای سايت‌های ايرانی، ثبت بين‌المللی کردند... برادر ايشان، آقای دکتر مهرداد شهشهانی نيز، به نام خودشان، يک قضيه، در رياضيات دارند!) بگذريم...

هدف من چيز ديگری بود  و آن بيان برخی مسائل درگير ذهنی‌ام در رياضيات بود. مثلاً...؟

حکم: ثابت کنيد که مشت نمونه خروار است.
بيان رياضی اين سوال اين است: يک جامعه آماری تا چه حد بايد بزرگ باشد - تا به اندازه کافی (دلخواه) به واقعيت‌های موجود، نزديک باشد؟
(پيشنهاد می‌کنم بعد از فکر کردن به اين سوال، خبرنامه شماره ۱۰۳ انجمن رياضی ايران، صفحه ۴۰ و ۴۱ ، مقاله‌ی «تعيين اندازه‌ی نمونه يا کف‌بيني» را که جناب آقای دکتر حميد پزشک، استاد محترم دانشگاه تهران ترجمه کرده‌اند، يک نگاهی بيندازيد.)

***

مطلب بعدی ، در مورد آموزش رياضيات است. آقای پهلوزاده چند وقت پيش ايميلی به من زدند که آن را به آقای خسرو داوودی - مولف کتب رياضی دوره راهنمايی- نشان داده و جوابی بياورم. (با اجازه آقا حميد) خلاصه‌ی ايميل ايشان، درخواست راهنمايی برای معرفی جزوات يا ارسال کتب و ... برای گسترده کردن روش فعال در آموزش رياضيات دوره راهنمايی -با توجه به تغيير کتاب‌ها- بود.
خدمت آقا حميد و ساير دوستان عزيز معلم رياضی عرض کنم که آقای داوودی منابع زير را معرفی کرده و آنها را نسبتاً کافی دانستند.
(بحث محدوديت زمانی و گستردگی جغرافيايی که آقا حميد هم به آن اذعان داشتند، باعث می‌شود تا شرايطی که در مدرسه‌ی ما يا مدرسه‌ی آقای داوودی حاکم است، با شرايط حاکم بر مدرسه‌ای ديگر متفاوت باشد و بدين سبب، ايشان نتوانند نکات عملی بيشتری را - غير از منابع زير- عنوان کنند. وگرنه ايشان، با کمال بزرگواری و لطف، وقت گذاشته و سر کلاس‌های تدريس ما حضور می‌يابند و اشکالات تدريس ما را يادداشت و در جلسه‌ی دپارتمان رياضی، آنها را مطرح می‌کنند.)

۱- خود کتاب درسی رياضی.

۲- کتاب «راهنمای معلم» که برای کتب رياضی جديد، توسط ايشان، تاليف و ارائه شده است.

۳- «مجله رشد» 
      الف) «رشد ابتدايی» (برای معلمان ابتدایی) از سال ۸۱ تا سال ۸۴ که در آن مقالاتی با عنوان «مبانی آموزش رياضی» بقلم خود ايشان می‌باشد.
      ب) «رشد راهنمايی» (برای معلمان راهنمايی) سال تحصيلی ۸۵-۸۴ که حاوی مقالاتی با عنوان «معلمان رياضی می‌پرسند» می‌باشد.

اميدوارم که اين اطلاع رسانی موثق، به کار دوستان عزيزم در تدريس رياضيات بيايد و من را نيز از نتايج اجرای آن بی‌خبر نگذارند...

***

آخرين مطلب هم ، خبر برگزاری هشتمين کنفرانس آموزش رياضی ايران در مردادماه ۱۳۸۵ در شهرکرد می‌باشد. اين سايت مربوطه می‌باشد و اين هم فعلاً تنها صفحه مهم در اين سايت است، که به بيان اخبار و تاريخ‌های مهم و محورهای ارائه مقاله پرداخته است!
به اميد ديدار دوستان در تابستان ۸۵ و در شهرکرد ...

 

پيام هاي ديگران ()                                                  نوشته میلاد افشین منش | Milad Afshin Manesh



کلیه حقوق این وبلاگ محفوظ و متعلق به میلاد افشین منش است